سقراط فیلسوف را که انقلابی حقیقی در اندیشه بشری برانگیخت(و به همین دلیل به مرگ محکوم شد)، همواره مشغول قدم زدن در بازار اصلی شهر میدیدند.

یک روز ، یکی از شاگردانش پرسید:استاد،ازشما آموختیم که یک حکیم ، زندگی ساده دارد.شما حتا یک جفت کفش از خود ندارید.سقراط پاسخ داد :درست است.

شاگرد ادامه داد:با این حال ، هر روز شما را در بازار شهر ، و در حال تحسین کالاها میبینیم.آیا اجازه میدهید پولی جمع کنیم تا بتوانید چیزی بخرید؟

سقراط پاسخ داد:هر چه را که میخواهم دارم .اما عاشق این هستم که به بازار بروم تا ببینم آِِیا بدون این چیزها همچنان خشنود خواهم ماند؟

آنا سینترا تعریف میکند که پسر کوچکش با کنجکاوی کسی که واژه جدیدی را میشنود  ، اما هنوز معنای آن را نمیفهمد – از او میپرسد:

-          مامان پیری یعنی چه؟

آنا پیش از اینکه پاسخ بدهد ، در کمتر از یک ثانیه به گذشته سفر کرد و لحظات مبارزه ، دشواری ها و نومیدیهای خویش را  به یاد آورد و تمام بار پیری  و مسئولیت را بر شانه هایش احساس کرد.چشمهایش را به سوی پسرش گرداند که خندان  ، منتظر پاسخی بود.آنا گفت پسرم ، به صورت من نگاه کن .این پیری است .

و پسر چروکهای آن صورت و اندوه چشم ها را تماشا کرد .

چه باعث شد که پسرک تعجب نکند و پس از چند لحظه پاسخ بدهد :مامان !پیری چقدر قشنگ است؟

شخصی به تانکردو نِوِس گفت که یکی از همکارانش از او مدام انتقاد میکند.تانکردو پاسخ داد :چطور؟من کمه تا به حال به او هیچ کمکی نکرده ام؟؟؟؟؟؟

همه ما ناسپاسی را تجربه کرده ایم .تانکردو با خوش خلقی و خردمندی با این موضوع برخورد کرد؛

اما دیگران اعتمادشان را به نوع بشر از دست میدهند و از انجام هر کاری برای دیگران سر باز میزنند.!!!

آیا دانستن اینکه این ماجرا فقط برای شما رخ نداده ، به شما کمک میکند؟امیدوارم چنین باشد.

چون اشخاص ناسپاس نمیتوانند سلوک ما را شکل دهند.اینان نمیتوانند شخصیت ما را بشناسند.

خداوند – که بنیان جهان حاصل نظر اوست ، و اوست یگانه سرایندۀ این جهان – هرگز ناسپاسی ما را به یاد نمی سپرد . بگذاریم این را بفهمیم؛بگذارید به تلاش خود در سلوک به شیوه ای که میخواهیم ، ادامه دهیم.

همراه با مبیوس تصویرگر کتاب کیمیاگر در فرانسه ، با اتومبیل سفر میکردیم.باران میبارد و مبیوس روی شیشه های بخار گرفته نقاشی میکند.میگوید:

در موارد خاصی ، بدبینی میتواند نیروی عظیمی برای دگرگونی باشد.مردمان با تشخیص بیشتری از جنبه تاریک زندگی به قعر چاه میرسند.اما در میان تاریکی مطلق – حادثه آرام بخشی رخ خواهد داد.میدانند نمیتوانند از این پایین تر بروند .تنها یک راه برای آنها باقی میماند.آغاز به صعود .سپس ارزشها دگرگون میشوند و امید دوباره زاده میشودو راه بازگشت همراه با آگاهی طی میشود.

!!!!!!!

به عقیده من در این فرآیند خطرات عظیمی نهفته است.اگر سوسوی نوری را دیدیم (نشانه) بهتر است همه چیز را رها کنیم و به سوی آن برویم .اما مبیوس طور دیگری میاندیشیدو تصمیم گرفتم نظر او را در اینجا ثبت کنم.

همراه با مبیوس تصویرگر کتاب کیمیاگر در فرانسه ، با اتومبیل سفر میکردیم.باران میبارد و مبیوس روی شیشه های بخار گرفته نقاشی میکند.میگوید:

در موارد خاصی ، بدبینی میتواند نیروی عظیمی برای دگرگونی باشد.مردمان با تشخیص بیشتری از جنبه تاریک زندگی به قعر چاه میرسند.اما در میان تاریکی مطلق – حادثه آرام بخشی رخ خواهد داد.میدانند نمیتوانند از این پایین تر بروند .تنها یک راه برای آنها باقی میماند.آغاز به صعود .سپس ارزشها دگرگون میشوند و امید دوباره زاده میشودو راه بازگشت همراه با آگاهی طی میشود.

!!!!!!!

به عقیده من در این فرآیند خطرات عظیمی نهفته است.اگر سوسوی نوری را دیدیم (نشانه) بهتر است همه چیز را رها کنیم و به سوی آن برویم .اما مبیوس طور دیگری میاندیشیدو تصمیم گرفتم نظر او را در اینجا ثبت کنم.

فرانسواز خواننده اپراست .همراه با هم در حاشیه رودی قدم میزنیم که استراسبورگ را سیراب میکند.درباره ضرورت انسان برای درک خویشتن صحبت میکردیم.در یک لحظه مشخص ، از نزدیکی پل کوچکی گذشتیم که روی رودخانه قرار داشت.فرانسواز گفت :کسانی هستند که قادرند میان موجودات انسانی پل بزنند.این عمل سالهای بسیار تکرار شده و به رشد نژاد انسان کمک کرده است .با این حال ،تنها چیزی که برای تقسیم کردن با دیگران دارم ، زیبایی موسیقی است.وقتی روی صحنه هستم، یک ریسمان ظریف اما نیرومند به من اجازه میدهد از راه شعری که برای تک سرایی نوشته شده با دیگران ارتباط برقرار کنم.

زیبایی کمک میکند به خداوند نزدیکتر باشیم.زیبایی شاید قدرت یک پل را نداشته باشد، اما سودمندی تخته پلی را دارد که هر چند در ظاهر شکننده است ، اما میتواند رسالت خود را در گذر دادن انسانها از فراز آبهای متلاطم انجام دهد.

در دورانی که سنت اگزوپری نویسنده به عنوان خلبان هواپیمایی پستی در صحرا خدمت میکرد، یکبار همراه دوستانش در فرودگاه جمع شدند؛چون یکی از کارگران مراکشی میخواست به شهر زادگاهش برگردد.

توانستند هزار فرانک برایش جمع کنند.یکی از خلبانها کارگر را تا کازابلانکا رساند و پس از بازگشت ، ماجرا را چنین تعریف کرد:

همین که رسیدیم ، شام را در بهترین رستوران صرف کردیم ، انعامهای سخاوتمندانه ای پرداخت و پول نوشیدنی همه را داد.با پولی که مانده بود ، برای کودکان روستایش اسباب بازی خرید.این مرد هیچ شم اقتصادی ندارد. سنت اگزوپری پاسخ داد:

برعکس.او خوب میدانست بهترین سرمایه های جهان انسانها هستند.با اینگونه خرج کردن ، توانست دوباره احترام هموطنانش را به دست آورد که بعدها به او کار میدادند.سرانجام ، فقط یک برنده میتواند چنین بخشنده باشد.!!!