پی اچ تی

31 شهریور تا 21 آبان 88

pht885 — Wed, 25 Nov 2009 07:16:12 GMT

به نام خداوند مهربان به نام اویی که خالق همه زیباییهاست سرچشمه همه خوبی هاست ، خالق بی همتای من خالق بی همتای تو ، خالق همه اونایی که تلاش میکنند و توکلشون به خداست .

خیلی وقت بود که تویه وبلاگ از زندگی خودم ننوشته بودم اما این بار باز هم سراغ لینک با تو حکایتی دیگر آمدم و از یه تجربه جدید و قشنگ مینویسم .مینویسم تا ماندگار بماند هم برای خودم و هم برای 18 برادر جدیدم.

جالب بود ، چی ؟ میگم صبر کن .

من تا به الان حدود 6 سال که تدریس دوره های کامپیوتر رو دارم ، گروه های مختلف ، گروه سنی های مختلف از بچه های پیش دبستان و اول و دوم ابتدایی گرفته تا به قول خودشون پیرمردهای 70 ساله کانون دادگستری و پرسنل محترم شرکت برق و شرکت نفت استان اصفهان و استان یزد.اما این گروه یه جور دیگه بودن .همه قبول شدگان شرکت نیرو در آزمون کشوری که دوره آموزشی 6 ماهه خودشون رو در دوره های زبان انگلیسی – کامپیوتر – و تخصصی در محل آموزش پل کله اصفهان میگذروندند.

دوره ما از تاریخ 31 شهریور ماه 1388 شروع شد ساعت 9:30 به قصد چهار راه هشت از خونه میآمدم بیرون و بعدشم سوار سرویس میشدم (رانندمون یه خانم مهربون با یه ماشین سفید خوشگل بود) و بعدش همراهی 5تا مدرس خانوم به نامهای خانم کاظمی و خانم اوهانیان و خانم شیشه گرو خانم محمدی و خانم نظری و دو مدرس آقا به نام های آقای انصاری و آقای امجد و دو پشتیبان شبکه به نامهای آقای عطاری آقای مرادی، بعدشم ساعت 11 رسیدن به کلاس و بر گزاری کلاس و برگشت ساعت 5 به خونه بود.

اما در این حین من تونستم با 18 بزرگ مرد شرکت گاز آشنا بشم .

یکی یکی معرفی میکنم :

آقای علی صفدری :

که همیشه با لباس صورتی تویه ذهنم هستند- علاوه بر این میتونم اسم ایشون رو آقای چرت هم بذارم ، خیلی با مزه بود بیشتر از یه ربع نمیکشیدو چرت میزد البته دانشجوی فوق العاده خوب – اهل مطالعه که همیشه دوستان رو با ارائه مطالب قشنگ و شنیدنیشون مشعوف میکردند.

آقای عزیزی :

این آقای عزیزی خیلی بچه زرنگی هست ، اطلاعات عمومی خوبی داشت ، اون روزی که لباس چروک پوشیده بود رو یادم نمیره ، همین طور اون روزی رو که با داداش دوقولوش رفته بودن آرایشگاه – در ضمن در سفری که میانه داشت برای من هم از اون سوغاتیهای ارومیه ( اون نقل های خوشمزه گردویی قاسمی) اوورد که کلی شرمندم کرد .

آقای سمکو کیوانی فر:

دانشجوی کرد ، که با قد بلندش و لبای پیشتر از صورتش (عین بچه لوسا اما در فرم مردونه و آروم و ساکتش و گام های بلند و شلانه) تویه ذهنم ثبت شده .

آقای حمید رضا پاشایی:

بچه ذبل کلاس ، البته همه آقایون زرنگ بودن اما این آقای پاشایی هیچی از دستش در نمیرفت ، در ضمن خیلی هم قر میزد خانم خودتون برایه امتحان بیاین سر کلاسمون ، خانوم سئوالارو خودتون در بیارید ، خانوم سئوالارو بگید ، خانوم مثبتای ما یادتون نره (پاشایی – عباسی ) – بعدشم که شرمندمون کردن و برامون از قیسیهای سمنان سوغاتی آوردند.

آقای محسن عباسی :

بابای بهار کوچولوی یک ساله – که سر کلاس رویه موبایلش عکس د ختر کوچولوشو نگاه میکردو آخر هفته ها برای دیدن فقط 5 ساعته دخترش 14 ساعت میرفت شاهرود و 14 ساعت هم بر میگشت .تازه سوغاتی ایشون هم عالی بود.

آقای آرتا:

دانشجویی که از یه گروه دیگه اومد تویه کلاس ما و من نمیایست بهش کتاب میدادم ولی این کارو کردم و یه رفت و آمد کوچولو بین کلاس و دفتر آقای تفنگ ساز (مسئول آموزش شرکت گاز)صورت گرفت و بعدش هم قضیه به خیر و خوشی تموم شد . تازه این آخریا این آقای آرتا یه جورایی شده بود مثل قناریهای پر کرده .عشقولانه که حواسش همش بیرون کلاس و تویه باغچه محوطه بود.

آقای واحدی:

ما که نفهمیدم این آقا زرتشتیِ یا مسلمان ، اما هر چی که بود دانشجوی فوق العاده مودب و درس خون و تازه مهندش ویدیو پروژکتور و کی بورد(همیشه لنز ویدیو پروژکتور بهم ریخته بود و در ضمن یه هویی کی بورد از کار میافتاد و آقای واحدی با ور رفتن به پشت کیس کار رو راه میانداختند).

آقای داریوش کوپی :

اون روز که سر اسم ایشون صحبت میکردیم رو یادم نمیره اینکه برام سئوال بود که ایشون رو تویه خونه داریوش صدا میزنند یا مثلا میگن داری یا یه اسم دیگه .

راستی این داداش ما وقتی عصبانی میشه خیلی ترسناک میشه .یه بار به خاطر اینکه ما 3 تا کلاس ،عوض کردیم اینقدر وحشتناک عصبانی شده بود که من تا چند دقیقه هنگ کرده بودم و نمیدونستم چی جوابشو بدم .

آقای روشنی:

این داداش ما ساکت ترین عضو کلاس بود اما وقتی هم حرف میزد خوب چیزهایی میگفت . جلسه چهارم پنچم کلاس بودیم یهویی وقتی کلاس ساکت ساکت بود ، یادم نمیره با صدایی محکم برگشت خوب خانوم صراف این روش تدریستون اشتباهه منو بگید آب یخ ریختن رویه سرم ! چرا اشتباهه؟

که برگشتند گفتند اینکه شما 1:30 دقیقه درس میدین و ما فقط صفحات رو رویه دیوار میبینیم و اصلا در این زمان دسترسی به کامپیوتر نداریم اشتباهه ، که خوب منم گفتم این که گناه من نیست این تقصیر مجموعست که امکاناتش کمه و گذشت ..

جالب بود که بجه ها میگفتن خانوم صراف تویه بحث ها کاری به آقای روشنی نداشته باشید ایشون نمیتونند بیاین مطلبی رو توضیح بدن ولی جالب بود که جلسه آخر آخر این آقای ساکت کلاس اومدو رو کم کنی بحث سخت outlook express ارائه داد که مورد تشویق کل کلاس واقع شد .

10 - آقای سمیر عسگری:

داداش کوجولی کلاس که زور همه بچه ها بهش میرسید و اونم همیشه میخندید.چهره شاد و خندانش رو من هیچ وقت یادم نمیره . تازه خودکار قرمزشم هم همیشه برای برگه صحیح کردن یاری گر ما بود.

آقای جواد علی اکبری:

دانشجوی سرسخت کلاس ، از خطه مشهد مقدس ، بابا با کلاس بابا لپدار دار کلاس بابا ارائه دهنده آنتی ویروس و بحث های جانبیش بابا کلوب ساز بابا کلوب نویس.

آقای حقیقی :(پرزنت)

ایشون رو میتونیم با نام آقای شیرینی هم خطاب کنیم ، خسیس خان تویه تعطیلات میان دوره رفت جهرم و برگشت و ازداوج کردو دریغ از یه دونه شیرینی که برای ما بیاره ، بچه های کلاس به یه دونه شیرینی هم راضی شدند و گفتند یه دون فقط یه دونه شیرینی بیاره ، تا ما ها بین خودمون تقسیم کنیم اما نیاورد که نیاورد تازه ازدواجش رو هم هاشا کرد .داداش خوبم الهی خوشبخت بشی . اما میگن اصفهانیاها خسیسناوا (لابد آب اصفهان خوردن تویه این چند ماه تاثیر خودشو گذاشته دیگه)در ضمن این آقای حقیقی گواهینامه گذروندن دروه های مهارت 7 گانه رو داشتند ولی افتخار داده بودن که سر کلاس ما هم باشن ، و آخر کلاس قدردانیشون به خاطر ارائه مطالب جدید و کاربردی برام جالب بود.

آقای مصلی نژآد:

با تیپی بازاری و در عین حال مودب و متین.همیشه درسخون – و وظیفه شناس . همراه آقای حقیقی. راستی آقای مصلی نژآد اون عصریه – تویه پارک کاشان- وقتی از چرخ و فلک پیاده شدی چه حسی داشتی؟ ما که خیلی خندیدیم.تازه اگه یادتون بیاد من برای نجاتتون کلی جیغ زدم اما دوستای با معرفتتون هی میچرخوندنتون! میگما چه هیزم تری بهشون فروخته بودید ؟؟

آقای فریبرز امیری:

وای خدا این پسر با اون شیطونیاش ، اسپرت پوشیدناش ، موهای فرش و سینه سپر کردناشو مثل داش مشتیها راه رفتنش منو یاد پسر عموم امیر میانداختند .داداش خوب و حرص و جوشیم و تعصبیم انشا لله بتونی بهترین دختر رویه زمین رو به عنوان همسر کنار خودت داشته باشی.

این آقای امیری تویه انجام تکالیفش خیلی زرنگ بود و سریع و تند تحقیقاشو انجام میداد و میاومد خارج کلاس ارائه میداد و میگفت خانم صراف مثبتمو بذارید.

آقای مفخم:

دانشجوی شصتو چهاری کلاس ، زرنگ - درسخون – که جعبه شیرینی جلسه آخرش خیلی مزه داد .

آقای دانشور:

همیشه با کاپیشن مشکی و تیپی جنتلمنانه – یار برادر سمیر- از اهالی چهار بهار و دارای شخصیت احترام بر انگیز و سر سخت . راستی تویه اردویه 22 . 8 جاتون خیلی خالی بود.

آقای قائدی : (Pht)

حیف که خیلی سر کلاس غیبت میکرد – هر 10 ساعت 1 ساعت سر کلاس میاومد و بقیشو میرفت اتاقش و میخوابید.

آقای محمد امین امینی:(حاج آقا)

امان از دست این آقای حکر ، اولای دوره خیلی شیطون و با انرژی میاومد سر کلاس اما دو هفته آخر باطریهاش کم کار میکردو کلی جای سرو صداهاش تویه کلاس خالی بود .اما نمره 100 پایان دوره ای خوبی گرفت .که انشالله خیرشو ببینه.راستی وولک رفتی اهواز سلام مارو به هم ولایتیهای شوهرمون برسون.

خوب خدارو شکر که این دوره به خوبی و سلامتی تمام شد .

راستی بچه ها بابت هدیه آخرین کلاستون ممنونم (برادرای خوبم زحمت کشیده بودن و جلسه آخر یک جلد نهج البلاغه و یک جلد مثنوی معنوی و یک شاخه گل رز مصنوعی خوشگل برام تهیه کرده بودن) یادگاریه خیلی خوبی بود.

یه مورد دیگه اردوی 22 آبان که به قصد ابیانه و کاشان بود در کنار شما خیلی خوش گذشت .

مورد دیگه اینکه منو هیچ وقت از حال خودتون – ازدواجتون – نی نی دار شدنتون – ارتقاء شغلیتون بی خبر نذارید.خیلی خوشحال میشم .

راستی اگه به مدارج بالارسیدید اگه یه وقتی به یک کارمند نیاز داشتید من رو فراموش نکنید .

از خدا پیروزی و شادمانی و سلامتی را در تمام مراحل زندگیتون خاستارم. در پناه حق.

خواهر کوچیک شما

مریم صراف

بریدا – 2

pht885 — Sat, 07 Nov 2009 15:40:46 GMT

یک نویسنده گمنام سنت میگوید هر کس در دوران زندگی اش ، میتواند دو کارکرد داشته باشد:"ساختن "یا "کاشتن".سازندگان شاید سالها در کار خود بمانند و سازندگی شان مدتها طول بکشد.اما روزی میرسد که کارشان به پایان میرسد در این هنگام باز میایستند و در میان دیوارهای خود ساخته محصور میشوند . وقتی کار ساختن پایان میگیرد ، زندگی معنایش را از دست میدهد.

اما کسانی که میکارند ، اینان گاهی ، هنگام توفان و تغییر فصل ها رنج میبرند و گاهی – به ندرت – خسته میشوند . اما یک باغ ، بر خلاف یک ساختمان هرگز از رشد باز نمیماند . و همان زمانی که نیازمند توجه باغبان است ، میگذارد زندگی برای باغبان ماجرایی عظیم باشد.

باغبانان در میان جمع یکدیگر را باز میشناسند ، چرا که میدانند در سرگذشت هر گیاه ، رشد در سراسر زمین نهفته است.

بریدا -1

pht885 — Sat, 31 Oct 2009 19:16:09 GMT

من ده هزار سال پیش به دنیا آمده ام .

روزی ، در خیابان ، در شهر

پیرمردی را دیدم ، نشسته بر زمین

کاسه ی گدایی در پیش ، ویولونی در دست،

رهگذران باز میماندند تا بشنوند،

پیرمرد سکه ها را میپذیرفت ، سپاس میگفت

و آهنگی سر میداد،

و داستانی میسرود،

که کمابیش چنین بود:

من ده هزار سال پیش به دنیا آمدم

و در این دنیا هیچ چیز نیست که قبلاَ نشناخته باشم.

دومین مکتوب 63- تــــــــــــــــــــــــــــــمــــــــــــــام

pht885 — Tue, 27 Oct 2009 15:03:05 GMT

خوب بالاخره دومین مکتوب هم تمام شد .خیلی طولانی و خیلی با وقفه اما تمام شد .

نمیدونم باور کردنش راحته یا نه اما من با این کتاب زندگی کردم .هر وقت کم میآوردم میآمدم و لینک دومین مکتوب کنار وبلاگ را انتخاب میکردم و داستانهاشو پشت سر هم میخوندم از همون اول اول .

و جالب بود که به داستان پنجمی نرسیده جواب و راه حل را میگرفتم و به بقیه کارام میرسیدم جالبی کار این بود که با خوندن این داستانها هر سری یه نتیجه ای میگرفتم .کوتاه ولی کامل مثل یه راهنمای خوب که سریع و مستقیم میگه باید چی کار کنی .مثله آبی روی آتیش، آروم آرومت میکنه. نوشته هاش تمام شد اما مطمئنم که تا پایان عمرم باهام هست.

من از نوشتن داشتانهای پائلو تویه وبلاگم افتخار میکنم .

ممنونم پائلو . هر چند ندیدمت .

دومین مکتوب 62- بورخس

pht885 — Tue, 27 Oct 2009 14:32:18 GMT

نویسندۀ آرژانتینی ، خورخه لوییس بورخس ، در هشتاد سالگی در مکزیک بود . پس از روزها گفت و گو ، کنفرانس و مراسم بزرگداشت ، بورخس توانست یک بعد از ظهر آزاد پیدا کند .خواهش کرد او را به دیدن اهرام آزتک های یوکاتان ببرند.برایش توضیح دادند که این سفر بسیار خسته کننده است و برای آن باید از تاکسی ، هواپیما و جیپ استفاده کرد.بورخس اصرار کرد و توانست وادارشان کند او را تا اوکسمال ببرند.

در پایان روز، پس از چندین بار تغییر مسیر ، به آنجا رسید . در برابر هرمی متعلق به قرن دهم نشست . و یک ساعت تمام ، بی آنکه چیزی بگوید ، همانجا ماند .

سرانجام ، برخاست و از همراهان اش تشکر کرد: به خاطر این بعد از ظهر فراموش نشدنی از شما متشکرم.

میدانیم که بورخس نابینا بود .اما این مانع آن نشد که با روح خود همه چیز را درک نکند.

دومین مکتوب 61- دریا

pht885 — Tue, 28 Apr 2009 06:40:18 GMT

کاریمی آسمان تعریف میکند :

دیگو با دریا آشنا نبود .سانتیاگو کوادلوف او را برد تا اقیانوس را کشف کنند .روزها به سوی جنوب سفر کردند .یک روز عصر ، سانتیاگو به دیگو گفت :پشت آن تپه ها ، دریاست .

قلب پسرک از هیجان تپید و بی آنکه منتظر کسی بماند ، به میان شن ها دوید و ناگهان در برابر اقیانوس بود.

چنان عظیم بود ، چنان درخشان بود که پسرک گنگ ماند . وقتی صدایش را باز یافت ، فریاد زد : چقدر بزرگ است ! کمک ام کن تا نگاهش کنم !

و استاد چنین تفسیر میکند :

همانطور که هیچ کس نمیتواند به ما کمک کند تا اقیانوس را بنگریم ، نمیتوانیم از چشمهای هیچ کس برای فهمیدن و تمییز آنچه بر ما رخ میدهد یاری بجوییم.

دومین مکتوب 60- مجراسازی

pht885 — Sat, 25 Apr 2009 06:29:18 GMT

مجرا سازی فرآیند تماس انرژی درونی و بیرونی است.

شیوه ای را شرح میدهم که معمولاً به کار میرود و حدود 10 دقیقه طول میکشد.

جای آرامی بنشینید ، بهتر است پایان روز و هنگام خستگی باشد.چشمهاتان را ببندید ، به هر چه میل دارید ، بیندیشید .کمی بعد ، دعا کنید . پرتوی از نور الهی ، از شما محافظت و به شما یاری میکند.سپس حرف بزنید :در واژهاتان به دنبال منطقی نباشید ، وبه آواهای دهانتان گوش بدهید.پس از تقریباً یک هفته ، آواها کم کم به واژه ها و واژه ها به عبارتها تبدیل میشوند و فرشتهٔ شما این مجرا را برای برقراری ارتباط با شما به کار میگیرید .سازش های لازم را با خود انجام دهید ، و با نظم و ترتیب تمرین کنید .هرگز در طی یک مجراسازی ، هشیاری خود را به کار نبرید ؛ چون نا لازم و خطرناک است .

یک جهان روحانی هست – در برقراری رابطه با این جهان بکوشید.

دومین مکتوب 59– مبارزه ها

pht885 — Mon, 02 Mar 2009 14:24:18 GMT

مبارزه را بپذیرید و فراموش نکنید : در زندگی لحظه هایی هست که بیشتر نیازمند شجاعت ایم تا احتیاط .بعضی تصمیمها نیازمند آتش هیجان هستند.بنابراین ،‌عادت کرده ایم بگوییم : آرامش لازم است .باید برای این تصمیم آماده باشم.

هیچ کس نمیتواند خودش را مستقیماً برای چیزی آماده کند .مسایل زیادی هستند که میتوان آنها را برنامه ریزی کرد ، اما هیچ کدام از این برنامه ها ،‌بهتر از برنامه هایی نیستند که خود زندگی به ما پیشنهاد میکند.ماجراجویی – که در آن همه چیز برای یاری ما بسیج میشود تا جهشی عظیم از فراز یک مغاک کنیم – همواره ناگهانی رخ میدهد و خیلی زود میگذرد.رخ داد این ماجرا ، حاصل عملی نامرئی است که انجام داده ایم ،‌بی آنکه رویش حساب کرده باشیم . باید آن را بقاپیم یا رها کنیم .روشن است که شاید در مغاک سقوط کنیم .اما در این زندگی ، چه چیزی خطر بار نیست؟

دومین مکتوب 58– حقیقت

pht885 — Tue, 20 Jan 2009 10:39:18 GMT

مارسیا فرریاس داستان مردی را به یاد میآورد که به سقراط نزدیک شد و گفت :

- از آنجا که بسیار با شما دوست هستم، لازم است چیزی را بگویم!

سقراط گفت:

- صبر کن ! آیا سه آزمون را گذرانده ای ؟

نخستین آزمون را انجام داده ای ؟ آیا میدانی که آن چه به من میگویی حقیقت دارد؟

خوب مطمئن نیستم اما شنیده ام که میگویند...

آيا آزمون دوم را انجام داده ای ؟ آزمون خوبی را .آیا گفتهٔ تو برای من خوب است؟

نه... کاملاً بر عکس...

اگر آزمون حقیقت و خوبی را انجام نداده ای،پس حتماً آزمون فایده راانجام نداده ای .

آنچه میخواهی برایم بگویی ، مفید است؟

مرد گفت :مفید؟خوب ،مفید نیست.

فیلسوف با لبخند نتیجه گرفت :

اگر موضوع نه حقیقت دارد ، نه خوب است و نه مفید، بهت است خود را نگرانش نکنی.

دومین مکتوب 57-مردم

pht885 — Sun, 18 Jan 2009 12:04:18 GMT

وقتی کار بر روی چیزی را آغاز میکنید ٰ همواره جریان مخالفی در برابر شما وجود خواهد داشت.اگر بتوانید از دشواریهای نخستین عبور کنید ٰ آن جریان مخالف تقویت خواهد شد.

باید از این امر بهره بگیرید .میل به جلب رضایت تمام مردم دنیا باعث پیشرفت نمیشود.تنها میان حالان در این امر موفق میشوند و حتا همین هم مشروط به قربانی های شخصی بسیار است.

نیز نفرت یا بیزاری از کسی که شمار را دوست ندارد ٰ شمار را پیش نخواهدبرد.مطمئن باشید که این نیز بخشی از کار است.

از انرِژی جریان مخالف برای پرورش اراده خود استفاده کنید تادر آنچه میکنید ٰ عمیقتر و جدیتر باشید ٰ آن را بپذیرید.

در همین حالٰ اگر این جریان شما را از راه خود جدا کرد ٰ به خاطر آن است که این راه مناسب شما نیست.در این صورت تنها دست خود خداوند میتوانسته این جریان مخالف را خلق کرده باشد.